AKŞAM SANDALINA BİNDİM

Kendimi akşam sandalına yükledim;

Umudu mu düşlerimi, hayalleri geride bıraktım

Son kez kalktım bu limandan hayallerim sende kalarak

Hayalsiz bir sandalda rüzgârsız ufuklara gidiyorum

Maviyle kavuşmaya kavuşup ta dost olmaya gidiyorum

Tamda mavinin ortasındayım, yelkensiz, rüzgarsız sandalımda

Tamda mavinin ortasındayım

Arkama bakmadan hayallerimi sana bıraktım

Seni sevdim bir tek maviyi seçtim

Ancak senin gözlerinin mavisi bambaşka

Senin gözlerinin, senin o tatlı bakışlarının yerini

Deniz mavisi bile tutamaz…

Çünkü sen dünyada gördüğüm ve bir daha bulamayacağım tek kişisin.

Denizin ortasındayım.

Ortasındayım sevgimin yarım kalan umutlarıyla

Ortasındayım hayatın, sensiz ölümün tam kenarındayım,

Hadi tut elimi itme beni mavilere

Sev beni bir ömür sev de gözlerinin mavisinde öleyim

Bilinmez diyarlara gidiyorum

Akşam sandalında hangi mavideyim bilinmez

Karanlık soğuk biraz umutsuz gidiyorum

Arkamda sen mavi gözerlin karşımda

Gitme geri gel diye haykırıyorsun bana

Akşam sandalına binen bir daha inemez, bir daha geri dönemez.

Arkamdan çok üzülüp beni çok arayacaksın bilmeyeceksin

Akşam sandalıyla seni aradığımı bilmeyeceksin

Maviler anlamsız, ben umutsuz seni arıyorum

Sevgin kalbimde, sensizlik karşımda, yelkensiz ilerliyorum

Senden uzakta bir yerlerdeyim

Yağmur yağıyor üstüme son kez

Son kez nefes alıyorum sensiz

Yağmurun altında dolaşıyorum

Gözlerini son kez hayal ediyorum

Ve akşam sandalıyla batıyorum

Geri dönüşü olmadığını söylemiştim sana

Senin evginle denizin derinliklerine doğru ilerliyorum

Gözlerimden akan yaşlar kan olsun

Seni sevdiğim ebediyen duyulsun

Elveda deniz gözlüm elveda…

Yalnız Şair

Alev ŞEN

10/12/2005